تو
دوست زیباییهای من هستی
دوست سادگیهای من
...
شادیهای بی امانم
خندههای بی ریایم
...
من و تو
چقدر در سادگی مان
دراز کشیده ایم
و آسمانی را نگاه میکنیم
که خندههای بی دریغ مان
از پروانهها برای بوسیدن روی خدا
سبقت میگیرند!
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 10:52 توسط ازیاد رفته
|