ازیاد رفته

یلدا................

 

 

می‌خواهم فکر کنم ....

بدونِ پرده ,به افکارِ لخت از بی‌ حیا بودنِ خیانت کارانه ات !

بیبنم و سر تکان دهم

آهی از تهِ دل و پشتت به خودم بد گویی کنم

شاید کمی‌ پاک شوی ,از سلولهای لگد مال شده زير پاهای سردت !

دست می‌کشم به انزوای موهایم از تو ...

که پریشان تر از هر صبحی‌ در دستانِ گرم و کمِ تو بود

به کجا رسیدم به هیچ؟

هیچ بودن از تو پر میشود !

در قدم‌های بی‌ رغبتِ مسافری خسته ,که سالها پیش با تو این جاده را

نفس کشیده

بی‌ تو هیچم اندازهٔ آسمانِ بی‌دریغِ خدا